بررسی تاثیر سمیت داروی دیاسرین به عنوان کاندیدای درمان آرتروز در سلولهای بنیادی مزانشیمی انسانی - هنرپرداز علی; دلیری جوپاری مرتضی; توکلی سجاد (مجله سلامت و ورزش: رویکردهای نوین (سورن), 2024)
سابقه و هدف: آرتروز یکی از شایعترین بیماریهای اسکلتی و یکی از عوامل حاد سلامت اجتماعی است. دیاسرین دارویی است که در درمان آرتروز مورد استفاده میگردد و از طریق مهار اینترلوکینها باعث کاهش التهاب و در نتیجه کاهش درد در بیماران میگردد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر سمیت داروی دیاسرین در سلولهای بنیادی مزانشیمی انسانی بود. روش کار: سلولهای بنیادی مزانشیمی از بافت چربی انسانی استخراج شدند و بنیادی بودن آنها توسط روش فلوسایتومتری و محیط تمایزی تایید گردید. سپس تاثیر سمیت دیاسرین با غلظتهای مختلف (4-10، 5-10 و 6-10 مولار) در حلال DMSO بر روی این سلولها با تکنیک MTT بررسی شد. یافته ها: سلولهاي بنیادی مزانشیمی از لحاظ مورفولوژي بصورت پهن، دوكي و چندوجهي مشاهده شدند. این سلولها مارکرهای سلولی بنیادی (CD44، CD73، CD90 و CD105) را بیان کردند و تمایز آنها به ردههای مزودرمی از قبیل استخوان و چربی تایید شد. دیاسرین با غلظت 5-10 مولار بالاترین غلظت غیرسمی برای سلولها بود و تفاوت معنی داری با کنترل نداشت (865/0=p). نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان داد که دیاسرین در غلظت 5-10 مولار سمیتی برای سلولهای بنیادی مزانشیمی ندارد