تأثیر 8 هفته تمرین درمانی در آب در دو عمق مختلف بر تعادل ایستا و پویا در زنان سالمند - کهن‌زاده بجستان, زهره; قاسمی, عبدالله; نعیمی کیا, ملیحه (مجله سلامت و ورزش: رویکردهای نوین (سورن), 2021)
سابقه و هدف: سالمندی پدیده‌ای بیولوژیکی است که در نحوه‌ی زیست‌ارگانیزم و وضعیت روانی، اجتماعی فرد در طول زمان ظاهر می‌شود؛ لذا توجه به مسائل و نیازهای این مرحله از زندگی، یک ضرورت اجتماعی است. هدف از تحقیق حاضر تأثیر 8 هفته تمرین درمانی در آب در دو عمق مختلف بر تعادل ایستا و پویا در زنان سالمند بود. روش کار: روش انجام تحقیق نیمه تجربی بود. از این رو از بین زنان سالمند منطقه 1 تهران 45 نفر انتخاب شدند، که پس از گرفتن پیش‌آزمون در متغیرهای تعادل ایستا و تعادل پویا افراد به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات در قسمت عمیق (15 نفر)، تمرینات در قسمت کم‌عمق (15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. بعد از تقسیم افراد در گروه‌های مربوطه، افراد شرکت‌کننده در گروه‌های تجربی به مدت 8 هفته به انجام تمرینات مربوطه پرداخته و در انتها دوباره از همه افراد پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌های پژوهش به وسیله آزمون t زوجی و آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد پس از انجام مداخلات تمرین درمانی در آب، تعادل ایستا و پویا در دو گروه مداخله‌ای بهبود معنی‌داری ایجاد شد. اما هیچگونه تفاوت معنی‌داری در تعادل ایستا و پویا گروه کنترل مشاهده نشد. یافته‌های تحقیق حاضر همچنین نشان داد که بین دو گروه تمرینات درمانی در آب عمیق و کم‌عمق، تفاوت معنی‌داری در تعادل ایستا و پویا وجود ندارد و هر دو گروه به یک اندازه باعث بهبود تعادل ایستا و پویا در زنان سالمند شدند. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، می‌توان تمرین درمانی در آب را به عنوان یکی از روشهای بهبود در تعادل ایستا و پویا در افراد سالمند در نظر گرفت.