بررسی اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری بر خودپنداره، سازگاری اجتماعی و پرخاشگری دانش‌آموزان پسر مبتلا به اختلال یادگیری شهر ورامین - ایرج مرادی; افسانه خدایاری مقدم; ابویی, فرشته; دریانبرد, دانیال (مجله سلامت و ورزش: رویکردهای نوین (سورن), 2024)
چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری بر خودپنداره، سازگاری اجتماعی و پرخاشگری دانش‌آموزان پسر مبتلا به اختلال یادگیری شهر ورامین انجام گردید. روش کار: جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی مبتلا به اختلال یادگیری خاص شهر ورامین بودند که به مراکز تخصصی اختلال یادگیری شهر ورامین در سال 1402 مراجعه کردند. جهت سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه خودپنداره راجرز (1961)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی دخانچی (1377) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) استفاده شد. روش پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و گمارش تصادفی آزمودنیها است. نخست، تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل (هر کدام 15 نفر) قرار گرفتند. سپس، گروه آزمایش مداخله مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری را طی 5 جلسه درمانی، هفتهای یک جلسۀ 90 دقیقه‌اي دریافت کرد، اما بر روی گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. پس از اتمام آخرین جلسه آموزش، به طور همزمان و در شرایط یکسان، مجدداً پرسشنامههای پژوهش جهت بررسی اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری بر روی دو گروه آزمایش و کنترل اجرا شد (پس‌آزمون). جهت تحلیل دادهها از روش تحليل کواریانس و نرمافزار 26- SPSS استفاده شد. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری بر خودپنداره، سازگاری اجتماعی و پرخاشگری دانش‌آموزان پسر مبتلا به اختلال یادگیری شهر ورامین اثربخش بوده است (01/0P<). نتیجهگیری. بنابراین مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری را میتوان به عنوان مداخلهای اثربخش جهت افزایش خودپنداره و سازگاری اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری بکار برد. کلمات کلیدی: مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری، خودپنداره، سازگاری اجتماعی، پرخاشگری، اختلال یادگیری خاص